Laren een beetje minder kleurrijk

Hans van Deuren is in de nacht van 16 op 17 april 2026 op 83-jarige leeftijd totaal onverwacht overleden. Hans van Deuren was een man met vele gezichten: onderwijsman in hart en nieren, een gepassioneerd kunstenaar en een verbinder die generaties met elkaar wist te verenigen. Wie Hans kende, dacht aan zijn niet aflatende optimisme. Voor hem was creativiteit geen luxe, maar een essentieel onderdeel van het mens-zijn – iets dat hij zijn hele leven lang met verve heeft uitgedragen.

Een onderwijzer in hart en nieren

De basis voor zijn leven werd gelegd in het onderwijs. Velen in Laren herinneren zich hem uit zijn tijd bij de St. Lidwina-school, of uit de jaren waarin hij als directeur leidinggaf aan de Maria Goretti-school in Utrecht. Hans was een man die geloofde in de kracht van de menselijke maat. “Als je je openstelt voor kinderen, krijg je daar zo veel voor terug,” zei hij vaak. Die visie bleef hij tot op het laatste moment trouw. Zelfs na zijn pensionering in 2006 bleef hij een onmisbare kracht in Laren, onder andere in het Brinkhuis, waar hij talloze kinderen de liefde voor tekenen en schilderen bijbracht.

De kunstenaar en de beschermer van erfgoed

Hans was een creatieve geest die het leven niet alleen observeerde, maar ook vastlegde. Of het nu ging om zijn eigen werk, of de grootse expositie ’80 tinten rood’ waarmee hij in 2022 zijn tachtigste verjaardag vierde; zijn werk ademde passie.

Maar Hans was meer dan een kunstenaar; hij was een hoeder van de Larense geschiedenis. Zijn vasthoudendheid bij het behoud van het kunstwerk ‘Laren van Weleer’ is daar het ultieme bewijs van. Dankzij zijn inzet is dit stukje dorpshistorie voor de toekomst bewaard gebleven en siert het vandaag de dag het Hertenkamp. Het was typerend voor hem: als hij ergens in geloofde, dan zette hij zich daar onvermoeibaar voor in.

Een onverwacht afscheid

Het nieuws van zijn overlijden kwam als een schok, juist omdat hij tot op de dag van zijn overlijden nog zo vol plannen zat. Hij zou in mei nog een een kinderteken workshop geven in het Brinkhuis en had ook al toegezegd weer jurylid te zijn bij de plein-air schilderwedstrijd op de Brink op 13 juni.

Reacties

De stroom van (online) reacties op het overlijden van Hans van Deuren toont eens te meer hoe diep hij verankerd was in de harten van de Larense gemeenschap. De vele persoonlijke berichten vormen samen een warm en ontroerend portret van een man die generaties heeft gevormd en geïnspireerd.

De geliefde leraar en mentor De meest gehoorde reactie is die van (oud-)leerlingen. Voor talloze mensen was Hans dé tekenleraar van de St. Jans Mulo, de L.E.A.O. of de Montessori-school. Wat opvalt, is dat hij voor hen veel meer was dan iemand die alleen de techniek van het tekenen overbracht. Men herinnert zich zijn vrolijkheid, zijn muziekkeuze (zoals de Beatles) en de levenslessen die hij als ‘favoriete leraar’ meegaf. “Hij leerde ons niet alleen tekenen, maar ook over het leven,” is een sentiment dat in vele variaties terugkomt.

Een kleurrijk icoon van het dorp De term ‘kleurrijk’ valt in bijna elk bericht. Hans wordt omschreven als een ‘paradijsvogel’ en een markant dorpsgezicht. Of het nu ging om zijn iconische alpinopet, zijn wandelingen door Laren of zijn altijd aanwezige bereidheid voor een praatje; hij hoorde bij het straatbeeld. Mensen spreken over een groot gemis voor het dorp, waarbij hij wordt betiteld als een ‘Grote Zoon’ van Laren.

Bevlogen tot het laatst Veel reacties benadrukken zijn onvermoeibare inzet voor kunst en cultuur, en dan met name zijn betrokkenheid bij de jeugd. Zijn werk bij het Papagenohuis en het Brinkhuis wordt geprezen als essentieel en waardevol. Men typeert hem als een man die ‘aan de basis stond van iets moois’ en die zijn passie voor creativiteit tot op het laatst bleef delen met anderen.

Schok en medeleven Het plotselinge karakter van zijn overlijden heeft velen geschokt. Er wordt veel geschreven over het contrast: de ene dag spreek je hem nog, de volgende dag is hij er niet meer. Laren toont zich eensgezind in haar medeleven aan zijn dochters, kleinkinderen en familie.

Uit alle reacties spreekt een diep respect en oprechte dankbaarheid. Hans van Deuren wordt niet alleen herinnerd als de kunstenaar die hij was, maar vooral als de mens die verbinding zocht, inspireerde en altijd in was voor een positief contact. Zoals één van de volgers treffend samenvat: “Je inzet en compassie voor onze jeugd zullen we nimmer vergeten.”